ALL Story Talent Poem Videos Memories Quotations Book Review health tips News Serial
ఆశయముంటే సరిపోదు--- యామిజాల జగదీశ్
September 30, 2020 • T. VEDANTA SURY • Memories

అనుకుంటే సరిపోదు, అందుకు తగిన కృషి అవసరం. లేకుంటే నాలాగా జీవితాంతం ఉన్నచోటనే ఉండిపోవసి ఉంటుంది. 
మా నాన్నగారు (యామిజాల పద్మనాభస్వామిగారు), మా మావగారు (జి. కృష్ణగారు, సీనియర్ పాత్రికేయులు) వీరి మధ్య బంధుత్వ ప్రీతికన్నా స్నేహానుబంధమే చివరిదాకా కొనసాగింది. ఎప్పుడు పలకరించుకున్నా ఓ ఇద్దరు మంచి స్నేహితులు మాట్లాడుకున్నట్లే ఉండేవి వారి మధ్య మాటలు. 
ఇంతకూ ఈ విషయాన్ని గుర్తుతెచ్చుకోవడానికి కారణం, నిన్న ఓ వ్యాసం కోసం వెతుకుతుంటే 1998 ఏప్రిల్లో జి. కృష్ణగారు స్మృతి శీర్షికన ఓ వ్యాసం కంట పడింది. ఆ వ్యాసాన్ని ఇన్నేళ్ళయినా దాచుకోవడానికి ముఖ్యకారణం అందులో మా పెళ్ళి విషయాన్ని కృష్ణగారు ప్రస్తావించడమే. అందుకొక్క దానికే కాదుగానీ ఆయన రచనలన్నా ఆయనన్నా ఇష్టం. ఆయన రాసే తీరుతోపాటు మాట్లాడే విధానమూ నాకెంతో ఇష్టం. నిజం చెప్పాలంటే మా నాన్నగారితో కన్నానూ ఆయనతోనే చనువుగా మెలిగానన్నది వాస్తవం. అలాగని లోలోపల ఓ విధమైన భయమూ భక్తీనీ. నేనసలు పత్రికా రంగంలోకి అడుగు పెట్టింది ఆయనవల్లే.  నేను పని చేసిన ఏ పత్రికలోనూ (ఆఫ్ కోర్స్, ఆంధ్రప్రదేశ్ వికలాంగుల సహకార సంస్థలో మాత్రం ఆయన మాట వల్లే ఉద్యోగమొచ్చింది) ఆయన నాకు సిఫారసు చేయలేదు. ఉదయం పేపర్ పెట్టిన కొత్తలో ఓరోజు రికమెండ్ చేయమని అడిగితే చెయ్యనని కచ్చితంగా చెప్పేశారు. నేను ఉదయంలో ప్రూఫ్ రీడర్ గా చేరడానికి ముఖ్య కారకులు ఠాగూర్ అనే మిత్రుడే. అంతకుముందు నేను ఆయనతో కలిసి వికలాంగుల సహకార సంస్థలో పని చేసిన పరిచయంతోనే ఉదయంలో పని చేసే అవకాశమొచ్చింది. అప్పటి నుంచి దాదాపు ఇరవై ఎనిమిదేళ్ళు మీడియాలో ఉన్నా ఎక్కడా రాణించలేకపోయాను. అందుకు కారణం, నా పనితనంలో దూసుకులేకపోవడమే. మన్ను తిన్న పాములా ఉండిపోయాను. పైగా ఇంగ్లీషులో ఏమాత్రం పట్టు లేకపోవడమే. ఏదో చేశానంటే చేశానన్నట్టే పత్రికలలో పని చేశాను తప్ప రాణించలేకపోయాను. కష్టించి పని చేసినా ప్రత్యేక ప్రతిభంటూ లేకపోవడమే నా వైఫల్యానికి కారణం. 
అలాగే మా నాన్నగారు వ్యాకరణానికి సంబంధించి ఎన్నో విషయాలను కథలుగా చెప్తుంటే మజాగా ఉండేదని కృష్ణగారు చెప్పేవారు. కానీ నేనే రోజు మా నాన్నగారి దగ్గర అక్షరం ముక్క నేర్చుకోలేదు. ఎవరెవరో వచ్చి మా నాన్నగారి దగ్గర పాఠాలు చెప్పించుకున్నారు. కానీ నేను ఒక్కరోజూ మొగ్గు చూపలేదు. ఎంతసేపూ తమిళంమీద మక్కువతో తెలుగుని నిర్లక్ష్యం చేశాను. అందుకే ఇప్పటికీ తెలుగులో ఏదన్నా రాస్తున్నప్పుడు ఓ విధమైన భయమే. వాక్యనిర్మాణాలు సవ్యంగా ఉంటున్నాయాని జంకే. 
అటు నాన్నగారు, ఇటు మావగారు ఇద్దరూ తమ తమ రంగాలలో పేరున్న వారే. కానీ నేను ఇప్పటికీ తొలి మెట్టులోనే ఉండిపోయాను. నా వైఫల్యానికి పూర్తి కారణం నా కృషి లోపమే.