ALL Story Talent Poem Videos Memories Quotations Book Review health tips News Serial
బంగారు ఉంగరం (నీతి కథ) - సరికొండ శ్రీనివాసరాజు
October 5, 2020 • T. VEDANTA SURY • Story

దసరా సెలవుల్లో రాము, వాళ్ళ అమ్మ, నాన్న, చెల్లెలు, నాయనమ్మ, తాతయ్యలు కలిసి రాము వాళ్ళ మేనమామ ఇంటికి వచ్చారు. మేనమామ ఊరు సముద్ర తీరంలోని పెద్ద పట్టణం. ఆ సెలవుల్లో ఆ పట్టణం, దాని చుట్టుపక్కల ప్రముఖమైన, చారిత్రాత్మక ప్రదేశాలను చూడాలని ప్రణాళిక వేసుకున్నారు. అలా అనేక ప్రాంతాలను చూస్తూ ఒకరోజు సాయంత్రం సముద్ర తీరంలోని బీచ్ కు వచ్చారు. నీటి అల్లు వస్తూ పోతూ సందడి చేస్తుండగా అక్కడ తనివి తీరా ఆడుతున్నారు. ఇంతలో రాముకి ఆ ఇసుకలో ఓ బంగారు ఉంగరం దొరికింది. ఆట ఆపి, దాని కోసం ఎవరైనా వెతుకుతున్నారా అని చుట్టుపక్కల చూస్తున్నాడు. అంతా సముద్ర తీరంలో ఎంజాయ్ చేస్తున్నారు. "ఏరా రాము! ఆట ఆపి ఎవరికోసం చూస్తున్నావురా?" అని అడిగింది అమ్మ. "అమ్మా! ఎవరో పాపం ఈ బంగారు ఉంగరాన్ని పోగొట్టుకున్నారు. ఎవరైనా వెతుకుతున్నట్లు కంగారుగా కనిపిస్తున్నారేమో అని చూస్తున్నా. కానీ ఎవరూ కనబడటం లేదు. పోనీ ఎవరైనా పోగొట్టుకున్నారేమో అడుగుదామంటే అది వారిది కాకున్నా ఆశకొద్దీ మాదే అనే అవకాశం ఉంది."అన్నాడు రాము. "అది ఎవరో ఎప్పుడో పోగొట్టుకొని ఉంటారు లేరా! అది అప్పుడు ఇసుకలో మునిగి ఇప్పుడు నీటి అలల వల్ల తేలిందేమో! మన అదృష్టం కొద్దీ దొరికింది. తీసుకొని రారా!" అన్నది రాము వాళ్ళ నాయనమ్మ. "నాయనమ్మా! ఇతరుల సంపద కోసం ఆశపడటం పాపం. పరుల సొమ్ము పామువంటిది. అందుకే ఇది మనకు అసలే వద్దు." అన్నాడు రాము. "నా బంగారమే! నీకు ఈ చిన్న వయసులోనే ఎంత గొప్ప మనసురా! ఇంత మంచి ఆలోచన ఎలా వచ్చింది?" అని అడిగింది అమ్మ. "అమ్మా! నేను రోజూ ఆడుకోవడానికి నా మిత్రుడు సుధామ వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్తాను కదా! వాళ్ళ నాయనమ్మ నన్నూ సుధామను కూర్చోబెట్టుకుని బోలెడన్ని నీతి కథలను చెబుతుంది. అందుకే ఇలా ఆలోచిస్తున్నాను." అన్నాడు రాము. "అస్తమానం మంది ఇళ్ళకు పంపొద్దు అంటే విన్నావా? చూడు ఎలా చెడిపోతున్నాడో! వీడికి ఇక బాగుపడే లక్షణాలు ఎలా వస్తాయి? అన్నది నాయనమ్మ. "నాయనమ్మా! ఇంట్లో మమ్మల్ని పట్టించుకోకుండా అస్తమానం టి‌. వి. లో ఆ దిక్కుమాలిన ఏడుపుగొట్టు డైలీ సీరియల్స్ చూస్తుంటావు. మరి మేము ఎక్కడికీ వెళ్ళకుండా నీతోపాటు కూర్చుని ఆ సీరియల్స్ చూస్తే బాగుపడతామా చెప్పు. ఏం నీతి నేర్చుకుంటాం? నీలాగే స్వార్థంతో ఆలోచిస్తాం. నువ్వూ టి‌. వి. కట్టేసి, మాతో ఆడుకో. మాకు మంచి మంచి కథలు చెప్పు. మేము ఎక్కడికీ వెళ్ళాము." అన్నాడు రాము. చిన్నబుచ్చుకుంది నాయనమ్మ. "పెద్దవాళ్ళతో అలాగేనా మాట్లాడేది? నాయనమ్మకు సారీ చెప్పు." అన్నాడు నాన్న. ముఖం మాడ్చుకొని దూరంగా వెళ్ళి కూర్చున్నాడు రాము. చీకటి పడుతుండే వేళ అందరూ ఇంటికి చేరినారు. మరునాడు ఉదయమే మామయ్య "పిల్లలూ! ఈ పట్టణంలో పెద్ద పార్కు ఉంది. అందరం వెళ్ళి రకరకాల ఆటలు ఆడుకుందాం." అన్నాడు. రాము "మామయ్యా! నిన్న నేను బీచ్ లో సరిగా ఎంజాయ్ చేయలేకపోయాను. మళ్ళీ వెళ్ళాలని ఉంది." అన్నాడు. వద్దు మామయ్య చెప్పినట్లు వినమన్నాడు నాన్న. మొండిపట్టు పట్టాడు రాము. చేసేది లేక రామును వాళ్ళ నాన్న బీచ్ కి తీసుకెళ్ళాడు. రాము బీచ్ వద్ద ఆడుకోవడం లేదు. విచారంగా దిక్కులు చూస్తున్నాడు. అర్థం అయింది నాన్నకు. చెప్పినా వినిపించుకోడు అనుకున్నాడు. మధ్యాహ్నం అవుతుంది. "ఒరేయ్ నాన్నా! ఉంగరం పోగొట్టుకున్న వారు ఎప్పుడు పోగొట్టుకున్నారో ఏమో! ఇప్పుడు ఈ పట్టణంలోనే ఉన్నారో లేరో! అనవసరంగా సమయం వృథా తప్ప మరేమీ లాభం లేదు. పేద వెళ్దాం." అన్నాడు రాము వాళ్ళ నాన్న. 
      సెలవులు ముగిశాక ఇంటికి చేరుకున్నారు. తిరిగి మామూలుగానే పాఠశాలకు వెళ్తున్నాడు రాము. ఇంతలో రాము పుట్టినరోజు వచ్చింది. వాళ్ళ అమ్మ రాముకు ఇష్టమైన గులాబ్ జామ్ లు చేసింది. రాముకు శుభాకాంక్షలు తెలిపి, అందరూ గులాబ్ జామ్ లు తిన్నారు. నాయనమ్మ "ఇదిగోరా రాము! నీకు సర్ప్రైజ్ గిఫ్ట్. అని సీల్ చేసిన ఓ పెద్ద బాక్సును రాము ముందు పెట్టింది. విప్పి చూడగా రకరకాల నీతికథల పుస్తకాలు ఉన్నాయి. ఆనందంతో గంతులు వేశాడు రాము. నాయనమ్మ రాముతో ఇప్పటి నుంచి నీకు ఖాళీ దొరికితే నీతో రకరకాల ఆటలు ఆడిస్తా. కమ్మని కథలను చెబుతా. ఆ దిక్కుమాలిన ఏడుపుగొట్టు డైలీ సీరియల్స్ చూస్తే మనసు పాడు కావడం తప్ప మరేమీ ఉండదు. వాటికి దూరంగా ఉంటా." అన్నది. సంతోషించారు రాము మరియు చెల్లెలు.
       మరునాడు పాఠశాలలో తన మిత్రులతో తన పుట్టినరోజు వేడుకలు జరిగిన విధానాన్ని, తన నాయనమ్మ ఇచ్చిన బహుమతి గురించి ఆనందంగా చెప్పాడు రాము. అభినందించారు స్నేహితులు. ఒక్కొక్కరు గతంలో తమ పుట్టినరోజు వేడుకలు జరిగిన విధానాన్ని గురించి గొప్పలు చెప్పుకుంటున్నారు. మోహన్ "మనందరం చాలా అదృష్టవంతులంరా. వాసు చూడు ఎంత దురదృష్టవంతుడో. ఎంతో  పేదవాడు. పూర్! పాపం.... పూర్!" అంటూ హేళన చేశాడు. వాసు బాధపడ్డాడు. అప్పుడు రాము పూర్ అనేది సంపదనుబట్టి కాదు. చదువును బట్టి ఉంటుంది. బాగా చదువుకున్నవారు మంచి ఉద్యోగం సాధించి ధనవంతులు అవుతారు. చదువురాని వారు సోమరులై ఉన్నదంతా తిని పూర్ అవుతారు. కూర్చొని తింటే కొండలైనా కలుగుతాయి. ఓడలు బండ్లు అవుతాయి. బండ్లు ఓడలు అవుతాయి. చదువురాని వారు పూర్! పాపం... పూర్!" అన్నాడు రాము. మోహన్ కోపంగా అక్కడ నుంచి వెళ్ళిపోయాడు. వాసు పుట్టినరోజు గుర్తు ఉంచుకొని వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళాడు రాము. వాసుకు ఇష్టమైన స్వీట్లు ఇచ్చాడు. "ఇప్పుడు నేను నీకు ఒక బహుమతిని ఇస్తాను. తీసుకోకపోతే మన స్నేహం మీద ఒట్టే!" నేను ఎప్పుడూ నీతో మాట్లాడను" అని బీచ్ వద్ద తనకు దొరికిన బంగారు ఉంగరాన్ని వాసులకు పుట్టినరోజు కానుకగా ఇచ్చాడు. వాసు కళ్ళనీళ్ళ పర్యంతం అవుతూ ఆ ఉంగరాన్ని తీసుకున్నాడు.