ALL Story Talent Poem Videos Memories Quotations Book Review health tips News Serial
సింగడు అద్దంకి వెళ్లాడు--డా.. కందేపి రాణీప్రసాద్.
November 6, 2020 • T. VEDANTA SURY • Story

రామాపురం అనే ఊరిలో రంగారావు అనే ఒక వ్యాపారి ఉండేవాడు. అతనికి గ్రామంలో ఒక కిరాణా దుకాణం ఉన్నది. గ్రామంలో అదొక్కటే దుకాణం ఉండటం మూలాన ఎప్పుడూ రద్దీగా ఉండేది. అందువలన అతడికి సహాయంగా ఒక పనివాణ్ణి పెట్టుకున్నాడు. అతడి పేరు సింగడు. చాలా అమాయకుడు. పోనీ పాపం పని నేర్చుకుంటాడులే మెల్లగా అలవాటుపడతాడు అని సర్దిచెప్పుకొని పనిలో ఉంచుకున్నాడు. అయితే ఎప్పుడూ ఏదో తెలివి తక్కువ పనులు చేసేవాడు. కాసేపు కోపం వచ్చిన పోనిలే అమాయకుడు కదా! అని మరల తమాయించుకునేవాడు.
 రంగారావు భార్య లలితమ్మ చాలా మృదు స్వభావి. ఇంటి పనులన్నీ చక్కగా చేసుకుంటుంది. వాళ్ళకు ఒక కూతురు. ఆ పాపకు రెండు సంవత్సరాలు. చిన్నారి పాప చిలిపి పనులతో ఇద్దరూ ఎంతో సంతోషంగా ఉండేవారు. లలితమ్మకు ఇంటి పనుల్లో సహాయం చేయడానికి అప్పుడప్పుడు సింగడ్ని ఇంటికి పంపేవాడు రంగారావు. అలాగే ఒకసారి పనిమీద ఇంటికి వచ్చాడు సింగడు. లలితమ్మకు కొద్దిగా జ్వరంగా ఉండటంతో పెరట్లోని చెట్లకు నీళ్ళు పొయ్యమని చెప్పింది. ‘ఒరేయ్ సింగడూ! ఏ పని చేసినా అయోమయంగా చేస్తావు. చెట్లకు నీళ్ళు సరిగ్గా పొయ్యరా ... వెళ్ళు బాగా త్తడిచేదాకా పొయ్యి’ అని హెచ్చరించింది. అలాగే అమ్మగారూ’ చూడండి ‘ఎంత బాగా పోస్తానో’ అన్నాడు.
 కాసేపటి తర్వాత లలితమ్మ పెరట్లోకి వెళ్ళి చూడగా ఆమెకు కళ్ళు తిరిగినంత పనయ్యింది. నీళ్లెమో కాలువలు కట్టి ఉన్నాయి. మొక్కలేమో అన్నీ పీకేసి ఉన్నాయి. ఆమె రాకను గమనించిన సింగడు “అమ్మగారూ! చూడండి మొక్కల వేళ్లు తడిసేలా నీళ్లు పోశాను. వేళ్లు తడిశాయో లేదోనని పీకి కూడా చూశాను. మొక్కల వేళ్లు చక్కగా తడిశాయి కదూ! అన్నాడు సంతోషంగా మొహం పెట్టి.
 లలితమ్మ నెత్తినోరు కొట్టుకుంది. ఈ పనోడితో ఎలా చావాలి? అని విసుక్కుంది. భర్తతో విషయం చెప్పి బాధపడింది. “పోనీలేవే! ఏదో వెర్రివాడు. మన నీడన జీవితం వెళ్లదీస్తున్నాడు. వాడికి వెనకాముందూ ఎవరు లేరు. కాస్త జాగ్రత్తగా చెప్పి పని చేయించుకో” అంటూ రంగారావు భార్యను సముదాయించాడు.
 ఒకనాటి రాత్రి భోజనాల అనంతరం భార్యాభర్తలు ఇద్దరూ మాట్లాడుకుంటూ ఉన్నారు. మాటల మధ్యలో రంగారావు రేపు మనం సింగడిని అద్దంకి పంపించాలి అన్నాడు భార్యతో. అప్పుడే సింగడు మంచి నీళ్లు తాగుదామని వచ్చినప్పుడు కిటికీ దగ్గరకు రాగానే “రేపు సింగడిని అద్దంకి పంపించాలి” అనే త్న యజమాని, మాట వినిపించింది. ఆ మాట వినగానే సింగడికి ఒక ఆలోచన వచ్చింది. ఎప్పుడు ఏ పని చేసినా యజమాని వారి భార్యా తనను తిడుతూ ఉంటారు. ఉత్తవెంగళాయి అని ఎగతాళి చేస్తుంటారు. కాబట్టి ఈ రోజు అనుకోకుండా వీళ్ల మాటలు వినటం వలన రేపు నన్ను అద్దంకి పంపించాలనుకున్న విషయం ముందే తెలిసింది. అందుకే వాళ్ళు చప్పక ముందే నేనాపని పూర్తి చేసి తెలివిగల వాణ్ణినినిరూపించుకుంటాను. అప్పుడు వాళ్లే ‘నేను వెంగళాయిని కాదు’ అని అనుకుంటారు. చెప్పకముందే పని చేసుకుని వచ్చినందుకు పొగడ్తలు కూడా లభిస్తాయి’ అనుకున్నాడు. ఇలా ఆలోచించుకున్న సింగడు రాత్రికి రాత్రే అద్దంకి బయలుదేరాడు.
 తెల్లవారి ఉదయం రంగారావు కొట్లోకి రాగానే సింగాడు ఎదురుపడ్డాడు. సింగడు కనపడగానే రంగారావుకు వాడికి అడ్డంకి పంపిచాలన్న విషయం గుర్తొస్తుంది. “ ఒరేయ్ సింగడూ! నీవు అద్దంకి వెళ్లాలిరా! అక్కడి షావుకారుకు...” అంటుండగానే సింగడు ఆనందంతో ఉబ్బి తబ్బిబ్బవుతూ ‘అయ్యా! నేను రాత్రే అద్దంకి వెళ్లొచ్చానండి!’ అన్నాడు. రంగారావుకేమి అర్థం కాలేదు అదేంట్రా! అన్నాడు. ఇంకా ఆనందపడిపోతు సింగడు ఇలా అన్నాడు. ‘ మీరు అమ్మగారు రాత్రి మాట్లాడుకున్న మాటలు విన్నానండి. అందుకే రాత్రే అద్దంకి వెళ్లొచ్చానండి’ రంగారావు ఆశ్చర్యపోతూ ప్రక్కకి తిరిగి చూసి షావుకారుకివ్వాల్సిన సరుకుల మూత అక్కడే ఉండటంతో ‘సరుకుల మూత ఇక్కడే ఉంది కదరా! షావుకారుకిచ్చి డబ్బులు తేవాలి కదా! మరి ఆయనకేమిచ్చావు? డబ్బులు ఎంత తెచ్చావు అని ఆశ్చర్యపోతూ అడిగాడు.
 సింగడు అదే ఉత్సాహంతో ‘నాకదేమి తెలియదండి! మీరు నన్ను అద్దంకి పంపిచాలనుకున్నారు. అందుకే నేను అద్దంకి పోయి వచ్చాను అంతే... అన్నాడు.
 రంగరావుకు అంతా అర్థమయింది.నిన్నరాత్రి తాము మాట్లాడుకునేటప్పుడు రేపు సింగడిని అద్దంకి పంపిచాలి అనే మాట ఒక్కటే విన్నాడు.తర్వాత తాము మాట్లాడుకున్న విషయాలేమీ వాడు వినలేదు. విని ఉంటే తెలిసేది దుకాణంలోని సరుకుల మూతలను అద్దంకిలోని షావుకారుకిచ్చి వెయ్యి రూపాయలు తీసుకొని రావాలి అన్న విషయం. కానీ మొదటి మాట వినగానే సింగడు అద్దంకి బయల్దేరి వెళ్లిపోయాడు. అద్దంకి వెళ్ళాక ఏం చేయాలో వినలేదు. కాబట్టి పని తెలియలేదు. ‘ఓరి వెంగళాయి! ఎంత పని చేశావురా!’ అని బుర్ర గోక్కొని. అందుకే నిన్ను వెంగళాయి అనేది అని సింగడిని చూసి అన్నాడు.
 చెప్పక ముందే పని చేస్తే యజమాని సంతోషిస్తాడనుకుంటే మరల వెంగళాయి అని మందలిస్తాడేమిటి.. అని సింగడు ఆలోచిస్తూ ఉండిపోయాడు. వాడినలా చూసిన యజమానికి నవ్వు వచ్చింది. సరేలేరా సింగడు అద్దంకి పోనూ పోయ్యాడు రానూ వచ్చాడు అన్నాడు. అలా అది కాలక్రమేణా ఒక సామెతలా మారిపోయింది. పూర్తిగా వినకుండా విషయం తెలుసుకోకుండా ఎవరైనా సగం సగం పనులు చేస్తుంటే వాళ్ళను చూసి ‘సింగడు అద్దంకి పోనూ పోయ్యాడు రానూ వచ్చాడు’ అంటారు. అద్దంకి వెళ్ళాడు వచ్చాడు కానీ అక్కడ ఏమి పనిచేయలేదు. ఏదో పని లేకుండా అద్దంకి ఎందుకు వెళ్లినట్లు ఊరికే ఎందుకు తిరిగి వచ్చినట్లు అని ఆలోచించే జ్ఞానం సింగడికి లేదు. అందుకే సింగడిని వెంగళాయి అని వాళ్లు పిలిచేది. కాబట్టి పిల్లలూ ఏ విషయమైన పూర్తిగా తెలుసుకోకుండా అర్థం చేసుకోకుండా చేయకూడదు.